ölmedikçe ruh…
herkes gidebilir sen hariç şair diyor adınla seni her çağıran sığınak seçeceksen; ya çöl, ya şar ölmedikçe ruh kabuğunda yaşar… Ağustos – 2026 / İstanbul
Eleştiri
eli cetvelli eleştirmen çek ellerini şiirlerimden tartıya vursan dirhem çekmez yekünü ama yakıp kül etmeye yeter de artar bir odunu tek bir mısrası bile
Bir Dağ Yıkıldıktan Sonra Da Dağ
Bir Dağ Yıkıldıktan Sonra Da Dağ dert etme sen aynur ne rüzgârın gücü yeter dağları devirmeye ne aralıksız yağan yağmurların her gelen bir parça kopartır
Yalnızlığa Övgü şiirleri
I. Bedenime üfürülen ruhtan bir parça Beni benimle paylaşan yalnızlığım Yalnızlık ne korku, ne evham Yalnızlık İbrahim’e putu kırdıran ilham Yalnızlık Adem’in harcında yoğruluş Yalnızlık
İşe diyerek… : Barbar’ın İşsizlik günlerinden kalan bir şiir
İşe diyerek çıktım ya evden Olmayan işin yönü acep ne yandadır? Dürüstlük bana babandan miras Serserilik başta değil, kandadır! Varsın asiliğe yorsun serseriliğimi Çok bilmiş
sis
sardı yine o sinsi sisşehrin ufuklarınıheyhat ne şikayet edecektevfik var artıkne ona çıkışacakbir yahya kemal şarap kıvılcıları’ndanbasım yılı: 2005